Spis treści

ANALIZA INSTYTUCJONALNA
Agnieszka Gaczyńska
Zarządzanie ryzykiem regulacyjnym. Część 1. Podstawy Str. 7

ADMINISTRACYJNE PRAWO MATERIALNE
Katarzyna Czerwińska-Koral
Pojęcie prowadzenia gospodarstwa rolnego w świetle orzecznictwa polskich sądów Str. 19
Maciej Górski
Ochrona prywatności w systemie e-zdrowie Str. 30
Łukasz Świątek, Arkadiusz Górski
Kilka uwag na temat definicji beneficjenta rzeczywistego na gruncie ustawy z dnia
1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu Str. 46

PRAWO PROCESOWE
Sławomir Zwolak
Strony postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę Str. 59
Michał Celiński
Kaucja jako sposób zabezpieczenia roszczeń inwestora na wypadek udzielania ochrony tymczasowej przez sąd administracyjny Str. 70
Łukasz Hawrylak
Prawna forma rozstrzygnięć organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej dotyczących bezpieczeństwa zdrowotnego uzdatniania wody Str. 85
Marcin Kamiński
Prawnośrodowiskowy model normatywny nieruchomości oraz jego znaczenie na tle modyfikacji reguł podmiotowych ogólnego postępowania administracyjnego w sprawach ocen oddziaływania na środowisko Str. 99
Tadeusz Kiełkowski
Tok instancji we wznowionym postępowaniu administracyjnym Str.113

PRAWO DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ
Krzysztof Koźmiński, Barbara Błaszczak
Naruszenie interesów podmiotów niebędących stroną umowy przewozu towarów odbywającego się na zasadach Umowy o Międzynarodowej Kolejowej Komunikacji Towarowej (SMGS) – analiza dostępnych instrumentów prawnych Str.128
Anna Nowakowska
Perspektywa prawnoporównawcza ochrony praw przedsiębiorcy w postępowaniu wyjaśniającym poprzedzającym postępowanie antymonopolowe Str.141

USTRÓJ ADMINISTRACJI
Dawid Sześciło
Udział samorządu lokalnego w procesie legislacyjnym: od podstaw ustrojowych do mechanizmów instytucjonalnych Str.154

GLOSY
Adam Bochentyn, Michał Miłosz
Rozstrzygnięcie wniosku organizacji społecznej o wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego. Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18.04.2024 r., III OSK 1116/23 Str.167
Jan Ciechorski
Glosa do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22.01.2020 r., VII SA/Wa 2643/19 Str.177
Tomasz Nowak
Zakres przedmiotowy opłat abonamentowych RTV. Glosa do wyroku NSA z 7.03.2023 r., sygn. akt II GSK 94/20 Str.185
Anna Wierzbica
Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31.05.2022 r., III OSK 3615/21 Str.195

SPRAWOZDANIA
Joanna Kotulska
XV Krakowsko-Wrocławskie Spotkanie Naukowe Administratywistów „Przyszłość prawa administracyjnego. Woda jako dobro w prawie administracyjnym” Dobczyce, 28–29 września 2024 r. Str. 207

STRESZCZENIA

Agnieszka Gaczyńska
Zarządzanie ryzykiem regulacyjnym. Część 1. Podstawy

Dynamiczne otoczenie gospodarcze wymusza na przedsiębiorstwach analizę ryzyka regulacyjnego rozumianego jako niepewność wynikająca ze zmian prawa, dokumentów kierunkowych, nadmiaru, rozproszenia lub luk w regulacjach. W niniejszym artykule zwrócono uwagę na konieczność holistycznego ujęcia źródeł powstawania prawa, uwzględniającego czynniki polityczne, społeczne, gospodarcze, technologiczne i międzynarodowe. Źródła ryzyka pojawiają się na każdym etapie procesu legislacyjnego i mogą wynikać z intencji decydentów, presji interesariuszy, braku konsultacji czy krótkiego czasu przygotowania aktów prawnych. Czynniki ryzyka wynikające z regulacji mogą skutkować wzrostem kosztów działalności, ograniczeniem innowacyjności, barierami inwestycyjnymi i osłabieniem przewagi strategicznej przedsiębiorstw. Dlatego też istotne jest projektowanie stabilnych i przewidywalnych regulacji, równoważących ochronę interesu publicznego z wymogami rozwoju gospodarczego.

Katarzyna Czerwińska-Koral
Pojęcie prowadzenia gospodarstwa rolnego w świetle orzecznictwa polskich sądów

Ustawodawca posługuje się pojęciem prowadzenia gospodarstwa rolnego w przepisach prawa rolnego. Odniesienie do prowadzenia gospodarstwa rolnego można znaleźć już w samej definicji gospodarstwa rolnego w Kodeksie cywilnym. Pojawia się ono również np. w przepisach ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników i innych osób. Jednocześnie brak jest definicji legalnej „prowadzenia gospodarstwa rolnego”. Nie jest ono tożsame z posiadaniem gospodarstwa rolnego ani z władaniem nim. Prowadzenie gospodarstwa rolnego nie jest również równoznaczne z prowadzeniem działalności rolniczej. Co istotne, przedmiotowe pojęcie nie jest prawnie neutralne; determinuje sytuację prawną podmiotów prawa rolnego, uprawnia lub zobowiązuje. Z tych względów podjęto próbę zdefiniowania go w orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego, jak i sądów powszechnych oraz sądów administracyjnych. Celem artykułu jest przedstawienie najważniejszych orzeczeń dotyczących prowadzenia gospodarstwa rolnego w celu poznania zakresu tego pojęcia. W orzecznictwie w tym zakresie zauważalne są trzy kierunki: 1) pośrednie definiowanie omawianego pojęcia lub doprecyzowanie jego cech charakterystycznych; 2) charakteryzowanie „prowadzenia gospodarstwa rolnego” poprzez odwołanie się do węższego określenia „osobiste prowadzenie gospodarstwa rolnego”; 3) charakteryzowanie „prowadzenia gospodarstwa rolnego” poprzez powiązanie go z pojęciem działalności rolniczej. Podsumowując, trzeba stwierdzić, że w artykule na podstawie analizy orzecznictwa zidentyfikowano cechy prowadzenia gospodarstwa rolnego oraz przedstawiono propozycję definicji tego pojęcia.

Maciej Górski
Ochrona prywatności w systemie e-zdrowie

W ostatniej dekadzie w Polsce zaobserwowano znaczne przyspieszenie cyfryzacji w obszarze ochrony zdrowia. Efektem tego procesu jest znaczący wzrost wiedzy państwa o sytuacji zdrowotnej obywateli. W artykule analizowana jest konstrukcja przepisów stanowiących podstawę funkcjonowania i przetwarzania danych w systemie e-zdrowie. Punktem wyjścia dla takiej analizy jest koncepcja autonomii informacyjnej oraz prawa pacjentów, a także standardy zawarte w ogólnym rozporządzeniu o ochronie danych osobowych (RODO) i Konstytucji. W artykule omówiono liczne przepisy budzące wątpliwości z punktu widzenia ochrony prywatności, przede wszystkim brak możliwości uchronienia się przed przetwarzaniem danych zdrowotnych na swój temat w centralnej rządowej bazie danych, nawet w przypadku świadczeń finansowanych ze środków prywatnych.

Łukasz Świątek, Arkadiusz Górski
Kilka uwag na temat definicji beneficjenta rzeczywistego na gruncie ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu

Artykuł omawia podstawowe elementy definicji beneficjenta rzeczywistego. Na gruncie ustawy AML definicja ta ma podstawowe znaczenie dla ustalenia sposobu realizacji obowiązków instytucji obowiązanych, a jednocześnie stwarza problemy interpretacyjne. Publikacja porządkuje dotychczasowe stanowiska doktryny, a jednocześnie przedstawia pogląd autorów na sposób identyfikacji beneficjenta rzeczywistego osób prawnych z uwagi na ich strukturę własnościową. Artykuł omawia przede wszystkim problemy związane z identyfikacją beneficjentów rzeczywistych wielopoziomowych struktur własnościowych osób prawnych. W szczególności w ocenie autorów art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a tiret pierwsze ustawy AML dotyczy tylko i wyłącznie bezpośredniego posiadania udziałów albo akcji w spółce kapitałowej i nie obejmuje stanu pośredniego posiadania. Z kolei pojęcie kontroli na gruncie art. 2 ust. 2 pkt 1 lit. a tiret trzecie ustawy AML dotyczy sytuacji, w których osoba fizyczna spełnia definicję ogólną lub szczególną beneficjenta rzeczywistego w stosunku do osoby prawnej lub osób prawnych kontrolujących, w myśl ww. regulacji, badaną pod kątem beneficjenta rzeczywistego jednostkę.

Sławomir Zwolak
Strony postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę

Zmiana definicji obszaru oddziaływania obiektu budowlanego i wynikające z niej ograniczenie zakresu kręgu stron postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę mają istotne znaczenie dla procesu inwestycyjno-budowlanego. Wykreślenie przez ustawodawcę wyrażenia „w zagospodarowaniu” oznacza, że obszar oddziaływania obiektu dotyczy nieruchomości, na której realizacja obiektu spowoduje ograniczenia w możliwości jej swobodnej zabudowy. Ograniczony zakres pojęcia obszaru oddziaływania obiektu przekłada
się na na sytuację prawną właścicieli nieruchomości sąsiednich w ten sposób, że ochrona prawa własności wynikająca z Kodeksu cywilnego będzie dochodzona w postępowaniu cywilnym.

Michał Celiński
Kaucja jako sposób zabezpieczenia roszczeń inwestora na wypadek udzielania ochrony tymczasowej przez sąd administracyjny

Kaucja na zabezpieczenie roszczeń inwestora, będąca rozwiązaniem szczególnym w odniesieniu do ogólnych zasad rządzących udzielaniem ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jest bardzo interesującą instytucją prawną, która może zostać zastosowana przede wszystkim w sprawie ze skargi na decyzję administracyjną w przedmiocie pozwolenia na budowę, ale również w przedmiocie ustalenia lokalizacji regionalnej sieci szerokopasmowej. Uwydatnia ona interes inwestora, przez co równoważy pozycję stron postępowania wpadkowego z art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez nieprzerzucanie na niego całego ryzyka wstrzymania wykonania decyzji. W artykule przybliżono cel i funkcję ww. regulacji, a także zasady ustalania wysokości oraz terminu uiszczenia. Pomocna w tym okazała się analiza szesnastu spraw, w których sąd zastosował omawianą instytucję prawną. Ponadto autor przedstawia wybrane zagadnienia procesowe – na etapie zarówno przed sądem wojewódzkim, jak również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym kwestię stosowalności art. 61 § 4 p.p.s.a. Przybliżono również problematykę odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o zabezpieczeniu roszczeń, a także kwestię środków odwoławczych.

Łukasz Hawrylak
Prawna forma rozstrzygnięć organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej dotyczących bezpieczeństwa zdrowotnego uzdatniania wody

Szczególne miejsce w systemie nadzoru nad jakością wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi mają działania prewencyjne podejmowane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Przepisy materialne nie określają jednak prawnej formy oceny higienicznej oraz zgody na zastosowanie nowych technologii uzdatniania wody, co wywołuje wątpliwości co do dopuszczalności orzekania przez organ w drodze decyzji. Celem artykułu jest analiza materialnych cech instytucji oceny higienicznej i zgody przez pryzmat przesłanek dopuszczalności drogi administracyjnej.

Marcin Kamiński
Prawnośrodowiskowy model normatywny nieruchomości oraz jego znaczenie na tle modyfikacji reguł podmiotowych ogólnego postępowania administracyjnego w sprawach ocen oddziaływania na środowisko

Celem artykułu jest analiza dogmatyczna problematyki normatywnego ukształtowania modelu pojęciowego nieruchomości w sprawach ocen oddziaływania na środowisko w świetle modeli normatywnych nieruchomości w prawie administracyjnym oraz prawie ochrony środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem wpływu tych modeli na reguły podmiotowe postępowania administracyjnego. W rozważaniach zaproponowano pojęciowe wydzielenie dwóch zasadniczych modeli normatywnych regulacji nieruchomości w prawie administracyjnym: modeli nieautonomicznych (bazujących na ujęciach cywilnoprawnych) i autonomicznych. Uzasadniony okazał się wniosek, że w prawie ochrony środowiska ustawodawca skonstruował złożony model normatywny nieruchomości, który charakteryzuje się dominacją autonomicznych ujęć regulacyjnych, które są podporządkowane celom norm środowiskowych. Konsekwencją zastosowania modeli autonomicznych w prawie materialnym są modyfikacje reguł podmiotowych ogólnego postępowania administracyjnego. Przeprowadzona analiza wykazała, że szczególnie silne modyfikacje reguł procesowych wstępują na tle autonomicznego modelu nieruchomości w sprawach ocen oddziaływania na środowisko. W sprawach tego rodzaju prawodawca wykreował w istocie szczególny reżim proceduralny, który co najmniej w pewnym zakresie narusza konstytucyjny standard postępowania na drodze administracyjnej (przede wszystkim w zakresie prawa do udziału w postępowaniu).

Tadeusz Kiełkowski
Tok instancji we wznowionym postępowaniu administracyjnym

Przedmiotem opracowania są uwarunkowania toku instancji we wznowionym postępowaniu administracyjnym. Rozważania dotyczą właściwości decyzji kończących postępowanie wzno-wione, przesłanek dopuszczalności odwołania, zakresu postępowania odwoławczego oraz orzeczeń organu drugiej instancji. W świetle poczynionych ustaleń kluczowe znaczenie ma możliwość łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia w postępowaniu wznowionym sprawy we-ryfikacyjnej i sprawy administracyjnej w rozumieniu materialnoprawnym. Implikuje ona wa-riantowość toku instancji, w zależności bowiem od zakresu decyzji organu pierwszej instancji obejmuje on albo tylko jedną z tych spraw, albo obie. W konsekwencji specyficzne stają rów-nież orzeczenia organu odwoławczego, które pod względem przesłanek i granic odbiegają od orzeczeń zapadających w postępowaniu zwyczajnym. W szczególności organ odwoławczy doznaje istotnych ograniczeń w zakresie orzekania reformatoryjnego.

Krzysztof Koźmiński, Barbara Błaszczak
Naruszenie interesów podmiotów niebędących stroną umowy przewozu towarów odbywającego się na zasadach Umowy o Międzynarodowej Kolejowej Komunikacji Towarowej (SMGS) – analiza dostępnych instrumentów prawnych

Celem niniejszego artykułu jest omówienie instrumentów prawnych przewidzianych w prawie międzynarodowym publicznym, z których mogą skorzystać podmioty niebędące stronami umowy przewozu zawartej na podstawie Umowy o Międzynarodowej Kolejowej Komunikacji Towarowej (SMGS) w przypadku naruszenia ich interesów przez innych uczestników przewozu, w szczególności w świetle zidentyfikowanych praktyk przewoźników białoruskich. Analiza wskazuje, że SMGS nie zapewnia obecnie odpowiednich środków ochronnych w tym
zakresie. Tymczasem Konwencja o Międzynarodowym Ruchu Kolejowym opracowywana w ramach OSŻD, choć wprowadza pewne regulacje dotyczące ochrony interesów uczestników przewozu, nie reguluje przypadków instrumentalnego stosowania postanowień SMGS w sposób formalnie zgodny z umową, ale niezgodny z jej celami. Konwencja wiedeńska o prawie traktatów przewiduje środki ochronne jedynie dla państw, wykluczając tym samym ich zastosowanie do prywatnych podmiotów gospodarczych. W związku z tym konieczne jest zainicjowanie dyskusji na temat niewystarczającej ochrony prawnej stron niebędących stronami umowy w ramach SMGS, co mogłoby doprowadzić do lepszego uregulowania tej kwestii.

Anna Nowakowska
Perspektywa prawnoporównawcza ochrony praw przedsiębiorcy w postępowaniu wyjaśniającym poprzedzającym postępowanie antymonopolowe

Nauka prawa karnego stanowi inspirację przy tworzeniu poszczególnych instytucji prawa konkurencji. Cele i charakter prawny postępowania wyjaśniającego są uregulowane w sposób zbliżony do postępowania sprawdzającego w procedurze karnej. Jednakże odmienne rozstrzygnięcie kwestii zakresu czynności dowodowych dopuszczalnych w toku postępowania, a także zmiany prawa konkurencji i praktyki prowadzenia postępowań przed Prezesem UOKiK prowadzą do wniosku, że porzucono ideę, która pierwotnie przyświecała ustawodawcy. Postępowanie wyjaśniające nie jest już tylko prostym instrumentem umożliwiającym wstępną weryfikację zarzutów wobec przedsiębiorcy i podjęcie decyzji o zasadności dalszego prowadzenia postępowania. W toku postępowania wyjaśniającego dokonuje się większości czynności dowodowych będących podstawą ustaleń faktycznych, stąd można przyjąć, że obecnie stanowi ono odpowiednik śledztwa lub dochodzenia. Wywołuje to poważną wątpliwość co do odpowiedniego zagwarantowania praw podstawowych przedsiębiorcy.

Dawid Sześciło
Udział samorządu lokalnego w procesie legislacyjnym: od podstaw ustrojowych do mechanizmów instytucjonalnych

Celem artykułu jest analiza ustrojowych podstaw samorządowego prawa do konsultacji, tj. obowiązku organów władzy centralnej do zasięgania opinii organów samorządu lokalnego w procesach decyzyjnych, zwłaszcza legislacyjnych, mających wpływ na funkcjonowanie samorządu lokalnego. W pierwszej kolejności analiza skupia się na skonstruowaniu – w oparciu o przepisy Konstytucji RP oraz Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego – ustrojowych gwarancji uprawnień konsultacyjnych jednostek samorządu lokalnego. Następnie, biorąc pod uwagę zestaw kryteriów opracowanych głównie na podstawie dokumentów Rady Europy, poddano ocenie realizację samorządowego prawa do konsultacji na gruncie obowiązującego ustawodawstwa. Analiza ta wykazała istnienie jedynie fragmentarycznej i ogólnikowej regulacji uprawnień konsultacyjnych reprezentacji samorządowej w procesie legislacyjnym. Ponadto wskazano, że naruszenie uprawnień konsultacyjnych, zwłaszcza w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, zasadniczo nie prowadzi do uznania procesu ustawodawczego za naruszający wymogi
konstytucyjne. Z tego względu trudno mówić o skutecznych gwarancjach prawnych przestrzegania przez organy władzy centralnej samorządowego prawa do konsultacji.

Adam Bochentyn, Michał Miłosz
Rozstrzygnięcie wniosku organizacji społecznej o wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego. Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18.04.2024 r., III OSK 1116/23

Opracowanie stanowi komentarz do orzeczenia Naczelnego Sąd Administracyjny, w którym sąd odniósł się do trybu rozpatrzenia wniosku organizacji społecznej o wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego. Autorzy podzielają pogląd sądu, zgodnie z którym jeżeli podany przez organizację społeczną stan faktyczny sprawy może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania jurysdykcyjnego, żądanie powinno zostać rozstrzygnięte w formie postanowienia na podstawie art. 31 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Niedopuszczalne jest zatem jego załatwienie w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Autorzy wypowiedzieli się również na temat przesłanek wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na żądanie organizacji społecznej, odnosząc taką możliwość jedynie do sytuacji nieziszczenia się przesłanek sformułowanych w art. 31 § 1 k.p.a. oraz niedopuszczalności wszczęcia postępowania administracyjnego z przyczyn procesowych.

Jan Ciechorski
Glosa do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22.01.2020 r., VII SA/Wa 2643/19

Podmioty lecznicze są uprawnione do pobierania opłat za wyżywienie i zakwaterowanie we wskazanych zakładach, jednakże wyłącznie w wysokości określonej w ustawie. Pobieranie opłat w wyższej wysokości jest niezgodne z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa. Takie postępowanie jest sprzeczne z prawem niezależnie od podstawy ustalającej wyższą odpłatność (umowa, regulamin wewnętrzny podmiotu leczniczego). Takie działania należy kwalifikować jako naruszenie zbiorowych praw pacjenta, dotyczy to bowiem zarówno pacjentów, którzy korzystają z tych świadczeń, jak i potencjalnych pacjentów. Wprowadzenie wyższych opłat oznacza dla części pacjentów uniemożliwienie, a co najmniej utrudnienie dostępu do świadczeń zdrowotnych.

Tomasz Nowak
Zakres przedmiotowy opłat abonamentowych RTV. Glosa do wyroku NSA z 7.03.2023 r., sygn. akt II GSK 94/20

W uzasadnieniu glosowanego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny podjął próbę ustalenia zakresu przedmiotowego opłaty abonamentowej RTV. Sporne w sprawie było to, czy za odbiornik telewizyjny, którego używanie stanowi podstawę ponoszenia tej opłaty, może
zostać uznany monitor LCD, który po podłączeniu do sieci Internet umożliwił odbiór programu telewizyjnego. Dokonując wykładni przepisów ustawy o opłatach abonamentowych, Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wynikającego z art. 217 Konstytucji wymagania oparcia rozstrzygnięcia na przepisie ustawy podatkowej. Dla dokonanego przez sąd rozstrzygnięcia, zgodnie z którym monitor LCD jest odbiornikiem telewizyjnym, przesądzający okazał się nie tekst ustawy daninowej, ale wyprowadzony z niej cel nałożenia tej daniny publicznej. Zdaniem autora glosy art. 217 Konstytucji wyklucza wywodzenie obowiązku poniesienia daniny publicznej w drodze wykładni funkcjonalnej, w tym również w przypadku, gdy chodzi o przepisy, w których posłużono się niejednoznacznymi i nieprecyzyjnymi zwrotami oraz pojęciami. W sprawie, której dotyczy glosowany wyrok, przepis ten został więc naruszony przez Naczelny Sąd Administracyjny (w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji, z którego wynika obowiązek bezpośredniego stosowania przepisów Konstytucji).

Anna Wierzbica
Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31.05.2022 r., III OSK 3615/21

Zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w literaturze przedmiotu utrwala się pogląd o konieczności sporządzania uzasadnień uchwał organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego. Utrwala się również stanowisko, w myśl którego uchwały te, nawet jeśli nie są aktami prawa miejscowego, wymagają podpisu przewodniczącego organu stanowiącego. Nie negując słuszności tych poglądów, należy jednak stwierdzić, że nie znajdują one uzasadnienia w przepisach prawa powszechnie obowiązującego.

Joanna Kotulska
XV Krakowsko-Wrocławskie Spotkanie Naukowe Administratywistów „Przyszłość prawa administracyjnego. Woda jako dobro w prawie administracyjnym” Dobczyce, 28–29 września 2024 r.

W dniach 28–29 września 2024 r. odbyło się jubileuszowe XV Krakowsko-Wrocławskie Spotkanie Naukowe Administratywistów, którego tematem przewodnim była „Przyszłość prawa administracyjnego. Woda jako dobro w prawie administracyjnym”. Podczas konferencji prelegenci związani z Katedrą Prawa Administracyjnego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Instytutem Nauk Administracyjnych Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego przedstawili swoje ciekawe rozważania m.in. na temat wody jako dobra wspólnego i podmiotu prawa, zastosowania pism behawioralnych jako niewładczej formy działania administracji oraz szans i zagrożeń związanych z wykorzystaniem sztucznej inteligencji podczas podejmowania decyzji przez administrację Unii Europejskiej.